Enrique Granados

Granados 1867’de Lleida’da doğdu ve piyanist olarak Barselona’da, 1887’den itibaren de Paris’te eğitim gördü. Ayrıca Felip Pedrell ile çalıştı; bir kaynak bu çalışmanın onun için aynı ölçüde önemli olduğunu söyler. 1889’da Barselona’ya döndükten sonra, öğrencileri arasında Alicia de Larrocha’nın da bulunduğu bir piyano okulu olan Acadèmia Granados’u kurdu. Eserleri üç döneme ayrılır: Romantik bir dönem, milliyetçi İspanyol dönemi (Danzas españolas) ve Goya’dan esinlenen Goyescas dönemi. İspanyol dansını, ezgisini ve ritmini Chopin’in, Schumann’ın ve Liszt’in piyano diliyle birleştirdi.

Los majos enamorados (“Âşık Delikanlılar”) alt başlığını taşıyan Goyescas, Op. 11, Goya’nın resimlerinden esinlenen piyano parçalarından oluşan bir süittir; Goya’nın Madrid’inde majos ve majas, yani gösterişli genç erkekler ve zarif kadınlar vardı. Granados esere 1909’da başladı ve I. Kitap’ı 11 Mart 1911’de Barselona’da çaldı; II. Kitap aynı yılın aralık ayında tamamlandı ve ilk kez 1914’te Paris’te seslendirildi. I. Kitap’ta Los requiebros, Coloquio en la reja, El fandango de candil ve Quejas, o La maja y el ruiseñor yer alır. II. Kitap’ta El amor y la muerte (Balada) ve Epílogo: Serenata del espectro bulunur.

Yazı yoğun ve çok zordur: geniş açılımlar, karşı ezgiler ve yoğun süslemeler neredeyse orkestral duyulan dokular yaratır. Quejas noktürn havasındadır ve dizinin en tanınmış parçasıdır; El amor y la muerte ise belirgin biçimde doğaçlama havası taşır. 1915’te süitin ezgilerini yine Goyescas adını taşıyan tek perdelik bir operaya dönüştürdü; opera ilk kez 1916’da Nevyork’ta sahnelendi.