Édouard Lalo

Lalo 1823’te Lille’de doğdu, 1892’de Paris’te öldü. On altı yaşında Paris Konservatuvarı’na girdi ve 1848’de Armingaud Quartet’in kuruluşuna katıldı; dörtlüde önce viyola, sonra ikinci keman çaldı. Eşi, kontralto Julie Besnier de Maligny, onu sahne eserleri yazmaya yüreklendirdi; ama operası Le roi d’Ys fazla ilerici ve Wagnerci bulunarak eleştirildi ve ancak 1888’de sahnelendi. Bundan sonra daha çok oda müziğine ve orkestra müziğine yöneldi. Müziği güçlü ezgileri, renkli orkestrasyonu ve Germen sağlamlığıyla tanınır.

Symphonie espagnole, re minör, Op. 21, en tanınmış eseridir. Eseri 1874’te kemancı Pablo de Sarasate için yazdı; eser ilk kez 7 Şubat 1875’te Paris’te seslendirildi. Adına karşın beş bölümlü bir keman konçertosudur: Allegro non troppo, Scherzando, Intermezzo, Andante ve Rondo. 20. yüzyılın ortalarına kadar Intermezzo çoğu zaman çıkarıldığından eser dört bölüm olarak çalınırdı.

İspanyol motifleri eserin tamamında dolaşır ve eser, İspanyol temalı müziğe yönelik bir modanın başlamasına katkıda bulundu: Bizet’nin Carmen’i bir ay sonra geldi. Orkestrada pikolo, flütler, obualar, klarnetler, fagotlar, kornolar, trompetler, trombonlar, timpani, trampet, üçgen, arp ve yaylılar bulunur; eser yarım saatten biraz uzun sürer.