Arvo Pärt

Pärt 1935’te Estonya’nın Paide kentinde doğdu ve Tallinn Konservatuvarı’nda kompozisyon okuyarak 1963’te mezun oldu. 1957–1967 yılları arasında Estonya radyosunda ses yapımcısı olarak çalıştı. Sovyet yönetimi altında neoklasik yazıdan seriyalist ve on iki ton müziğine geçti; bu resmî eleştiri çekti ve Credo (1968) yasaklandı. Ardından yaklaşık sekiz yıl Orta Çağ ve Rönesans müziği üzerine çalıştı ve 1972’de Ortodoks Kilisesi’ne katıldı. 1980’de Sovyetler Birliği’nden ayrıldı; önce Viyana’da, ardından 1981’den itibaren Berlin’de yaşadı.

1976’da, adını çan gibi çınlamadan alan bir teknik olan tintinnabuli ile besteciliğe döndü. Bu teknik çok yalın bir armoni kullanır, çoğu zaman tek notalar ya da üç sesliler; ritim de sabit bir tempoda yalındır. Örnek aldığı müzikler Gregoryen ilahiler, düzşarkı ve erken Rönesans çoksesliliğidir. Für Alina (1976) erken bir örnektir; Fratres (1977) bir yıl sonra geldi.

Fratres’in sabit bir çalgılaması yoktur. Birçok farklı düzenlemesi vardır. Keman ve piyano için olan versiyonu 1980 tarihlidir; Salzburg Festivali tarafından ısmarlanmış ve aynı yıl orada ilk kez çalınmıştır. Eser, dokuz akor dizisinden oluşan altı ölçülük bir tema üzerine bir varyasyonlar dizisidir; dizilerin her biri, vurmalı çalgıları anımsatan ve vurmalısız düzenlemelerde taklit edilen yinelenen bir motifle birbirinden ayrılır. Dış sesler re armonik minör dizisinde birlikte yukarı ya da aşağı hareket eder; orta ses ise yalnızca la minör üç sesliyi (la, do, mi) kullanır. La ve mi üzerindeki dem sesleri esere eşlik eder. Akorlarda hem do diyez hem do bulunduğu için müzik majörle minör arasında durur.