Astor Piazzolla

Piazzolla, Arjantin’in Mar del Plata kentinde doğdu. 1939’dan itibaren tango orkestralarının düğmeli akordeonu olan bandoneonu Aníbal Troilo’nun orkestrasında çaldı ve orkestranın aranjörü oldu; bu sırada Alberto Ginastera ile kompozisyon çalıştı. Bir Fransız hükümeti bursuyla 1954’te Nadia Boulanger ile çalışmak üzere Paris’e gitti; Boulanger onunla kontrpuan üzerinde çalıştı ve onu tangoyu geride bırakmak yerine müziğini tangonun üzerine kurmaya yöneltti.

Ortaya çıkan müzik nuevo tango (yeni tango) adıyla tanındı. Buenos Aires dans müziğinin ritimlerini ve bandoneon sesini korur, ama buna cazın genişletilmiş akorlarını, disonansını ve doğaçlamasını, klasik müziğin kontrpuanını ekler: bazı pasajlar katı birer füg gibi davranır, bazı bas çizgileri de yinelenen bir bas kalıbı olan passacaglia gibi döner. Hızlı kesitler sert ve köşelidir; ağır kesitlerde bandoneon ya da bir yaylı çalgı uzun, lirik bir ezgi söyler. En sevdiği topluluk bandoneon, keman, piyano, elektro gitar ve kontrbastan oluşan bir beşliydi. 1970’lerde Roma’da yaşarken daha yalın, daha kesintisiz ve caz tadı daha belirgin formlara yöneldi.

Oblivion 1982 tarihlidir ve Marco Bellocchio’nun Henry IV (Enrico IV, 1984) filminde duyulan beş Piazzolla parçasından biridir. Bir dans değil, ABA formunda ağır bir şarkıdır: ezgi, tangoyla akraba bir Arjantin dansı olan milonganın ağır, düzenli nabzı üzerinde inen beş notalık bir figürden büyür; armonide caz yedilileri ve geciktirmeler vardır. 1984’te şarkıcı Milva onu Fransızca sözlerle J’oublie adıyla seslendirdi; o zamandan beri keman, viyolonsel, obua ve başka çalgılarla orkestra için düzenlendi.