Domenico Scarlatti

Scarlatti Napoli’de, opera bestecisi Alessandro Scarlatti’nin oğlu olarak doğdu. Önce Roma’da, ardından 1719’dan itibaren Lizbon’da Portekiz Kralı V. João’nun müzik direktörü olarak çalıştı. Portekiz prensesi Maria Barbara İspanya’ya gidince onun ardından 1729’da Sevilla’ya, 1733’te Madrid’e gitti. Klavye sonatlarının çoğunu onun için yazdı.

Yaklaşık 555 sonat bıraktı; bunların neredeyse hepsi tek bölümlüdür ve çoğu iki bölmeli formdadır: ana tondan uzaklaşan bir birinci yarı ve ona cevap veren bir ikinci yarı. Her yarı tekrarlanır. Bunlardan otuzu 1738’de, görünüşe göre onun gözetiminde, Essercizi adıyla basıldı; ama çoğu o hayattayken yayımlanmadı. Üslubu İber halk müziği biçimlendirdi: gitarı andıran tıngırtılar ve tekrarlanan notalar, Frigyen mod, cesur disonanslar ve uzak tonlara ani modülasyonlar. K. numaraları Ralph Kirkpatrick’in 1953 tarihli kataloğundan gelir ve bugün standarttır; eski L. numaraları Alessandro Longo’nun edisyonuna aittir.

Re minör K. 141 (L. 422) sonatı, hızlı tekrarlanan notalar üzerine kurulu, 3/8’lik hızlı bir parçadır; bu yüzden klavye mızraplı bir çalgı gibi ses verir. El çaprazlamaları, triller ve İspanyol dans müziğinden alınmış senkoplu ritimler kullanır. Parmak tekniğini sergilediği için bazı çalıcılar ona toccata der. Sonatlarda olağan olduğu gibi, iki bölmeli formda tek bir bölümdür.