Francisco Tárrega

Tárrega, Castellón iline bağlı Villarreal’de doğdu, Barcelona’da öldü. 1874’te Madrid Kraliyet Konservatuvarı’na girdi; burada Emilio Arrieta onu piyanoyu bırakıp gitara yönelmeye ikna etti. Sevillalı çalgı yapımcısı Antonio de Torres’in gitarlarına değer verirdi; bu gitarların sesi onun çalışına ilham verdi. Öğrencileri arasında Emilio Pujol, Miguel Llobet ve Daniel Fortea vardı; Barcelona’daki dostları arasında da Albéniz, Granados ve Casals bulunuyordu. Yirminci yüzyıl klasik gitarının temellerini attığı sık sık söylenir.

Eserlerinin büyük bir kısmı transkripsiyondur: Beethoven, Chopin, Mendelssohn ve Albéniz’in piyano müziğini gitar için düzenledi. Kendi parçaları arasında Lágrima, Capricho árabe, Recuerdos de la Alhambra (1896) ve son eseri Oremus bulunur. 1902 dolaylarında tırnaklarını kesti ve okulunun tipik sesi hâline gelen bir ses geliştirdi.

Granada’daki Alhambra sarayına yapılan bir ziyaretin anısı olan Recuerdos de la Alhambra’nın ilk adı Improvisación ¡A Granada! Cantiga Árabe idi ve eser, onu oraya götüren hamisi Concepción Gómez de Jacoby’ye ithaf edilmişti. Kaynaklar eserin 1896’dan mı yoksa 1899’dan mı kaldığı konusunda ayrılır. Eser tremoloya dayanır: tek bir ezgi notası üç parmakla hızla art arda çalınır, böylece tek bir uzatılmış nota gibi duyulur; bu sırada başparmak arpejli bir eşlik çalar. Birinci kesit la minörde, ikinci kesit la majördedir.