Bu rehber, Bartók imzalı Orkestra için Konçerto, Sz. 116 (1943) eserini beş kısımda izler: Introduzione (sonat formu), Giuoco delle coppie, Elegia, Intermezzo interrotto ve Finale (sonat formu).
I Introduzione · Sonat formu · 6 kesit
Yavaş, gizemli bir , dörtlülerden oluşan ve gam kurulur; sonraki temalar ondan doğar. Hızlı , yani , kemanlar için sıçrayan bir birinci başlar. , burdon seslerin üzerinde dar ses alanlı, halk ezgisi havasında bir ezgidir. , bakır üflemelilerde bir , yani bir girdiği bir pasaj içerir. başlar, birinci onun ardından .
Tek başına bir trampet açar. Ardından A kesitinde çalgılar ikişer ikişer sırayla çalar; her çift sabit bir aralıkla paralel ilerler: fagotlar altılılarla, obualar üçlülerle, klarnetler yedililerle, flütler beşlilerle, sürdinli trompetler ikililerle. Ortalarda bakır üflemelilerin çaldığı kısa bir araya girer ve A1’den itibaren çiftler daha dolgun bir orkestrasyonla . Kısa bir bitirir.
Eserin yavaş merkezidir ve Bartók’un “gece müziği”nin tipik bir örneğidir. Çoğu ilk alınmış üç tema, küçük oluşan puslu bir çerçevelenir; inleyen bir obua da seslerden biridir. Sıra A, B, C, ardından B ve A ters sırayla ; bu da kemer biçimini verir. Ardından bir gelir.
Bir , değişen ölçülerde akan bir ezgiye (A), ardından bir (B) götürür ve A . Kesinti C ile başlar: Şostakoviç’in 7. Senfonisi’nin olarak yaygın biçimde duyulan kaba bir marş ezgisi; bu ezgi de Lehár’ın Şen Dul operetini yankılar. Bartók onu tahta üflemeli trilleri ve bakır üflemeli glissandolarıyla (kaydırmalar) alaya alır. B geri gelir, ardından başlar.
Bir korno (), yaylılar için sürekli devinimli bir birinci başlatır. Bir sonra karşıtlık sunar. büyük ölçüde bir dizi fügden kurulur. gelir, ardından bir daha ve bütün orkestra sona doğru coşkuyla ilerler. Bartók’un 1945 revizyonu bu kapanışı uzatmıştır.
Müzikte kesitlerin sınırları her zaman keskin değildir; bir geçiş, bir durak ya da uzatılan bir akor boyunca hissedilebilir.
Bartók1. Yaylı Çalgılar Dörtlüsü, Op. 7, Sz. 40BartókAllegro barbaro, Sz. 49BartókSüit, Op. 14, Sz. 62Bartók2. Yaylı Çalgılar Dörtlüsü, Op. 17, Sz. 67Bartók2. Keman Sonatı, Sz. 76BartókAçık Havada, Sz. 81Bartók1. Piyano Konçertosu, Sz. 83 / BB 91BartókPiyano Sonatı, Sz. 80 / BB 88Bartók2. Piyano Konçertosu, Sz. 95 / BB 101Bartókİki Piyano ve Vurmalılar için Sonat, Sz. 110
Bach1. Trio Sonat, mi bemol majör, BWV 525
Haydn1. Senfoni, re majör, Hob. I:1HaydnKorno Konçertosu, re majör, Hob. VIId:3HaydnPiyano Sonatı, la bemol majör, Hob. XVI:46HaydnPiyano Sonatı, do minör, Hob. XVI:20HaydnYaylı Çalgılar Dörtlüsü, la majör, Op. 20 No. 6HaydnYaylı Çalgılar Dörtlüsü, do majör, Op. 20 No. 2HaydnYaylı Çalgılar Dörtlüsü, re majör, Op. 20 No. 4HaydnYaylı Çalgılar Dörtlüsü, mi bemol majör, Op. 20 No. 1HaydnYaylı Çalgılar Dörtlüsü, fa minör, Op. 20 No. 5Yol 27
Yüzyılın izlediği on iki yön: Schoenberg’in 1899 tarihli Verklärte Nacht’ından Piazzolla’nın 1982 tarihli tangosuna.
Schoenberg → Ives → Bartók → Holst → Gershwin → Barber → Prokofyev → Copland → Ligeti → Górecki → Piazzolla
Değerlendirmeler