1895–1963 · Modern
Paul Hindemith
2 eser

Hindemith 1895’te Frankfurt yakınlarındaki Hanau’da doğdu, 1963’te Frankfurt’ta öldü. Besteci olmasının yanı sıra viyolacı, şef, öğretmen ve kuramcıydı; 1921’de Amar Quartet’i kurdu. 1920’lerde Neue Sachlichkeit (Yeni Nesnellik) hareketinin önde gelen isimlerinden biriydi; Kammermusik dizisi 1922–1927 tarihlidir. Müziği kontrpuanlıdır, bağımsız çizgilerden oluşur; tonaldir ama diyatonik değildir: bir ton duygusunu korurken on iki sesin tamamından yararlanır. Bu sistemi üç ciltlik kuramsal eseri The Craft of Musical Composition’da ortaya koydu. Bir müzik okulunun kurulmasına yardım etmek için 1935’te Türkiye’ye gitti; Naziler 1936’da müziğini yasakladı. 1938’de İsviçre’ye, 1940’ta Amerika Birleşik Devletleri’ne taşındı ve orada ağırlıklı olarak Yale’de ders verdi.
Mathis der Maler Senfonisi 1934 tarihlidir ve ilk kez 12 Mart 1934’te Wilhelm Furtwängler yönetimindeki Berlin Philharmonic tarafından çalındı. Eser, ressam Matthias Grünewald üzerine planladığı bir operadan doğdu; üç bölümünün her biri Grünewald’ın Isenheim Sunağı’ndaki bir panelle ilişkilidir. Furtwängler, eseri seslendirdiği için Nazi partisinden ağır eleştiriler aldı.
Carl Maria von Weber’in Temaları Üzerine Senfonik Metamorfoz 1943’te Amerika Birleşik Devletleri’nde yazıldı (tam nota 29 Ağustos tarihlidir) ve ilk kez 20 Ocak 1944’te Artur Rodziński yönetimindeki New York Philharmonic tarafından çalındı. Eser, koreograf Léonide Massine’in 1940’ta önerdiği, Weber’in müziğine dayanan bir bale olarak başladı. Bu proje suya düşünce Hindemith, Weber’in az bilinen piyano düetlerinden ve Gozzi’nin Turandot oyunu için yazdığı sahne müziğinden, geniş bir vurmalı grubu içeren büyük bir orkestra için dört bölümlük bir konser parçası yaptı.
Nelere kulak vermelisiniz
- Mathis senfonisinde birinci bölümün girişi, üç ana tema gelmeden önce “Es sungen drei Engel” halk şarkısından alıntı yapar.
- İkinci bölüm, Mezara Konuluş, çıplak bir beşli üzerinde açılır ve giderek daha disonant notalar ekler; böylece müziğin olağan işlevsel armoni olmadan bir merkezi olur.
- Üçüncü bölüm, Aziz Antonius’un Ayartılması, kâbus gibi, Bosch’u andıran karakteriyle en çalkantılı bölümdür.
- Weber eserinde dört bölüm (Allegro, Turandot Scherzo, Andantino, Marş): Weber’in ezgileri izlenebilir, ama armoni ve hareketli bir vurmalı çalgılar kesitiyle orkestra rengi Hindemith’indir.
- Birbirine karşı bağımsız hareket eden çizgiler: üslubunun dayandığı kontrpuanlı yazı.
Kaynaklar: Paul Hindemith (Vikipedi), Mathis der Maler (symphony) (Wikipedia) (İngilizce), Symphonic Metamorphosis of Themes by Carl Maria von Weber (Wikipedia) (İngilizce)
