Carl Orff

Orff Münih’te doğdu ve Münih’te öldü; Münih onun çalışma merkeziydi. 1924’te orada Dorothee Günther ile birlikte Günther-Schule’yi kurdu. Gunild Keetman ile birlikte, temel çalgılar ve basit, harekete dayalı müzik aracılığıyla müzik öğretme yolu olan Orff Schulwerk’i geliştirdi. İdeali, müziği, dansı, şiiri ve tiyatroyu bir araya getiren temel müzikti.

Üslubu topraksı ve halk müziğine yakındır; Stravinski’nin Les noces adlı eseri de onu etkilemiştir. Ritim önce gelir, ölçü serbestçe değişir. Gelişme ya da çokseslilik azdır; armoni belirgin karmaşıklıktan kaçınır. Eleştirmenler sert, metalik seslerden, ilkel ostinatolardan (tekrar tekrar yinelenen kalıplar) ve büyük vurmalı çalgı ve tokmaklı çalgı topluluklarından söz eder; sesler çoğunlukla arya söylemek yerine metni deklame eder. Antigonae (1949), Oedipus der Tyrann (1959) ve Prometheus (1968) eserlerinde Antik Yunan metinlerini de besteledi.

Carmina Burana 1935 ve 1936’da, sesler ve büyük orkestra için sahnesel bir kantat olarak bestelendi ve ilk kez 8 Haziran 1937’de Oper Frankfurt tarafından seslendirildi. 1803’te Benediktbeuern’de bulunan bir el yazmasındaki, Latince ve eski Almanca yazılmış Orta Çağ şiirlerine dayanır. Kantattaki başlığı Fortuna Imperatrix Mundi (Talih, Dünyanın İmparatoriçesi) olan O Fortuna ilk bölümdür ve son bölüm olarak geri döner; böylece bütün eserin çevresinde bir çerçeve oluşturur. Arkasındaki imge dönen Talih Çarkı’dır; şiirler de sık sık sevinçten acılığa döner.