Gioachino Rossini

Rossini 1792’de Pesaro’da doğdu ve 1815’te Napoli’deki kraliyet tiyatrolarının yöneticisi olmadan önce Venedik, Milano ve Roma için opera yazdı. 1822–1824 yıllarında Viyana ve Londra’da, 1824’ten itibaren de Théâtre-Italien’i yönettiği ve Opéra için yazdığı Paris’te çalıştı. Guillaume Tell (1829) son operasıydı; ondan sonra onlarca yıl çok az şey yazdı. 1868’de Paris’te, Passy’de öldü.

Philip Gossett onun uvertürlerini, gelişme kesitleri olmayan ve genellikle ağır bir girişle başlayan sonat bölümleri olarak tanımlar. Açık ezgileri, coşkun ritimleri, yalın armonileri ve crescendo ile ulaşılan bir doruğu vardır; Richard Taruskin de ikinci temanın her zaman bir tahta üflemeli solosuyla duyurulduğunu belirtir. Rossini uvertürlerini yeniden de kullandı. Sevil Berberi’nin uvertürü (ilk kez 20 Şubat 1816’da Roma’da seslendirildi) Aureliano in Palmira ve Elisabetta’dan geliyordu ve operanın kendi temalarından hiçbirini içermez. La Cenerentola (Roma, 25 Ocak 1817) uvertürünü La gazzetta’dan ödünç aldı.

William Tell uvertürü farklıdır, çünkü bir sahne betimler. Yaklaşık 12 dakika sürer ve birbirine bağlı dört kısımda çalınır. Şafak, kontrbasların üzerinde beş solo viyolonsel için yazılmıştır ve timpanilerin hafif rulolarıyla eşlenir. Fırtına tam orkestra içindir ve bir solo flütle biter. Ranz des vaches (ineklere çağrı), İngiliz kornosu ile flütün öncülük ettiği, sol majörde sakin bir pastoraldir. Final, yani İsviçre Askerlerinin Marşı, trompetlerin duyurduğu, mi majörde enerjik bir galoptur.