Jean Sibelius

Sibelius, Rus yönetimindeki Finlandiya Büyük Dükalığı’nda, Hämeenlinna’da doğdu ve Järvenpää’deki Ainola’da öldü. Müziği Fin ulusal kimliğinin biçimlenmesine katkıda bulundu; birçok eseri Fin destanı Kalevala’dan beslenir. Tuonela’nın Kuğusu (1893–1895) tasarlanan bir operanın prelüdü olarak doğdu ve Lemminkäinen Süiti’nin bir parçası oldu. Programda kahraman Lemminkäinen, ölüler diyarı Tuonela’da süzülen mistik bir kuğuyu öldürmeye gönderilir ve sonunda kendisi öldürülür.

Olgunluk dönemi üslubu, sonat formunun alışılmış işaretlerini geri planda tutar. Üç ya da dört notalık küçük hücrelerden yola çıkar; bu hücreler büyüyüp birikerek geniş bir sunuşa dönüşür. Tempolar çoğunlukla ağırdır; bakır üflemeliler için yazısı Bruckner’ınkiyle karşılaştırılmıştır. Valse triste (1903, 1904’te gözden geçirildi), kayınbiraderinin Kuolema (Ölüm) adlı oyunu için yazılmış sahne müziğidir; oyunda ölmek üzere olan bir kadın hayaletlerle dans etmek için yatağından kalkar. Keman Konçertosu (1903–1904, 1905’te gözden geçirildi) ilk kez 1904’te çalındı, ardından geri çekilip yeniden düzenlendi.

Yedinci Senfoni (1924), do majör merkezli tek bir bölümdür ve anahtar anlarda geri dönen bir trombon teması taşır. New York Symphony Society için yazılan Tapiola (1926), Kalevala’nın orman ruhu Tapio’yu si minörde ve tek bir çekirdek motiften yola çıkarak betimler. Bundan sonra Sibelius az sayıda büyük eser yazdı; bu çekilme dönemi Järvenpää sessizliği olarak bilinir.