Samuel Barber

Pennsylvania’nın West Chester kentinde doğan Barber, besteciliğinin yanı sıra piyanist, bariton ve şefti. Dili tonal ve şarkı gibidir; modernist yöntemlerden çok on dokuzuncu yüzyıl armonisine dayanır. Yaklaşık 1940’tan sonra, 1945 tarihli Viyolonsel Konçertosu’nda ve 1949 tarihli Piyano Sonatı’nda olduğu gibi, daha çok disonansa ve kromatik yazıya yer verdi.

Yaylılar için Adagio (1936), Op. 11 Yaylı Çalgılar Dörtlüsü’nün yavaş bölümünün yaylı çalgılar orkestrası için yapılmış biçimidir. Modal renklerle si bemol minördedir. Birinci kemanlarda tek bir nota üzerinde yumuşakça başlar ve ezgi uzun bir kemer çizerek adım adım yükselip alçalır. Doruğu dört gürlü akor belirler, ardından uzun bir duraklama gelir; açılış geri döner ve çözülmemiş bir akorda söner. İlk seslendirmeyi Kasım 1938’de radyoda Toscanini ve NBC Senfoni Orkestrası yaptı.

Knoxville: Summer of 1915 (1947), James Agee’nin bir çocukluk yaz akşamını anlatan düzyazı anısından seçilmiş pasajları soprano ve orkestra için besteler. Eseri Eleanor Steber ısmarladı ve ilk seslendirmesini 1948’de Koussevitzky yönetimindeki Boston Senfoni Orkestrası’yla kendisi söyledi. Barber eseri lirik bir rapsodi olarak adlandırdı. Piyano Konçertosu, Op. 38, ilk kez 1962’de Philharmonic Hall’un açılışında John Browning tarafından çalındı. Üç bölümü vardır: bir Allegro appassionato, 1959 tarihli bir flüt ağıtından uyarlanan bir Canzone ve ağır bakır üflemelilerle, döven bir ostinato üzerinde 5/8’lik bir final.