Aleksandr Borodin

Borodin, boş zamanlarında beste yapan profesyonel bir kimyagerdi. 1862’den itibaren Balakirev’le çalıştı ve Rus ulusalcı topluluğu Beşler’in bir üyesiydi. Başlıca eserleri iki senfoni, iki yaylı çalgılar dörtlüsü, Orta Asya Bozkırlarında adlı senfonik şiir ve 1887’de Sankt-Peterburg’da ansızın öldüğünde bitmemiş bıraktığı Prens İgor operasıdır.

Müziği, güçlü lirizmi ve bir ölçüde Batı etkisi taşıyan Rus tarzındaki zengin armonisiyle bilinir. Boş anlarında beste yaptığı için eserleri yıllar sürerdi. si minördeki 2. Senfoni’ye 1869’da başlandı, piyano notası 1873’te tamamlandı, son üç bölümün orkestrasyonu da 1875’te bitti. Tam nota 1876’da kayboldu; bu yüzden dış bölümleri yeniden orkestraya uyarladı. İlk seslendirmeyi 1877’de Eduard Nápravník yönetti; Borodin 1879’da ağır bakır üflemelileri inceltti ve gözden geçirilmiş biçimi Rimski-Korsakov yönetti.

Vladimir Stasov senfoniye Prens İgor’un dünyasıyla ilişkilendirerek “Kahramanlık” (Bogatyrskaya) adını verdi ve Borodin’in programını aktardı: birinci bölümde toplanan savaşçı kahramanlar, ağır bölümde bir ozan, finalde bir kahramanlar şöleni. Birinci bölüm sonat formundadır; açılış teması oktatonik bir dizi (tam seslerle yarım seslerin dönüşümlü dizildiği) üzerine kuruludur, ikinci tema re majördedir. Scherzo dört ve beş ölçülük cümleleri dönüşümlü kullanır. Final pentatonik bir temayı ve senkoplu, karışık ölçü düzenlerindeki Slav danslarını kullanır.