Claude Debussy

Debussy Saint-Germain-en-Laye’de doğdu ve on yaşında Paris Konservatuvarı’na girdi. 1884’te Prix de Rome’u kazandı. Müziği büyük ölçüde Wagner’e ve Alman geleneğine karşı bir tepkiydi; eleştirmenler hâlâ kullansa da “empresyonist” etiketine karşı çıktı. Verlaine ve Mallarmé gibi sembolist şairler yaklaşımını biçimlendirdi ve onların pek çok şiirini besteledi.

Tam ton, pentatonik ve daha sonra oktatonik diziler, paralel akorlar, pedal notaları ve hazırlıksız modülasyonlar kullandı. 1889 Paris Dünya Sergisi’nde dinlediği Cava gamelanı, Estampes’taki “Pagodes” gibi eserleri etkiledi. Orkestrasyonu, müzikal akıl yürütme yerine renge ve dokuya öncelik verir. Mallarmé’nin şiirinden yola çıkan Prélude à l'après-midi d'un faune (1894), başlangıç notasının bir triton altına kromatik olarak inen solo bir flütle açılır. La mer (1903–1905) “üç senfonik eskiz” alt başlığını taşır ve motifleri daha öncekilerden türeyerek büyür.

Piyano müziği arasında Suite bergamasque, Pour le piano, Estampes (1903), L'isle joyeuse, iki Images dizisi, Children's Corner ve iki kitap Préludes (1909–1910 ve 1911–1913) yer alır; Préludes’de başlıklar, çalanı yönlendirmesin diye her parçanın sonunda durur. Orkestra ve solo eserler arasında Nocturnes (1897–1899), arp ve yaylı çalgılar orkestrası için Danslar (1904) ve Première rhapsodie (1909–1910) bulunur. Şarkılar arasında Ariettes oubliées (Verlaine) ve Fêtes galantes vardır. Geç dönem oda eserleri Viyolonsel Sonatı, flüt, viyola ve arp için Sonat (ikisi de 1915) ve Keman Sonatı’dır (1917); bunlar planlanan altı sonattan üçüdür.