Jacques Offenbach

Offenbach 1819’da Köln’de doğdu ve kariyerini Paris’te viyolonselci, şef ve tiyatro yöneticisi olarak yaptı. Temmuz 1855’te Théâtre des Bouffes-Parisiens’i açtı; burada başlangıçta ruhsat oyuncu kadrosunu üç karakterle sınırladığı için tek perdelik eserlerden oluşan geceler sahneledi. 100’e yakın operet yazdı; 1860’lardaki operetleri çoğu zaman klasik ya da modern bir kılık altında III. Napolyon’un sarayıyla alay eder.

Ezgileri kısadır ve dört ölçülük cümlenin dışına pek çıkmaz. Armoni çoğunlukla tonik, dominant ve subdominant akorlar üzerine kuruludur; havayı değiştirmek için majörle minör arasında hızlı geçişler yapılır. Çeşitlilik ritimden gelir: akıcı çizgilerin karşısına konan hızlı tekerlemeler ve geniş soluklu valsler. Orkestraları yaklaşık 16 çalıcıyla başladı, sonra yaklaşık 30’a ulaştı. En sevdiği şaka parodidir: tanıdık bir müziğin saçma bir ortamda ortaya çıkması, tıpkı Orphée’nin Gluck’tan ve La Marseillaise’den alıntı yapması gibi.

Cehennemdeki Orfeus (Orphée aux enfers), ilk uzun opereti olarak Ekim 1858’de Bouffes-Parisiens’te sahnelendi ve 228 kez oynandı. Bugün genellikle çalınan uvertür Offenbach’ın değildir. Carl Binder onu operetin ezgilerini kullanarak 1860’taki Viyana yapımı için düzenledi; uvertür, sonradan kankan için benimsenen ezgi olan galop infernal ile biter. Offenbach’ın 1858 tarihli kendi notasında yalnızca kısa bir giriş vardır; 1874 revizyonu için yazdığı daha uzun uvertür ise başka bir eserdir.