Niccolò Paganini

Paganini 1782’de Cenova’da doğdu, 1840’ta Nice’te öldü. 1805’ten itibaren Lucca’da Elisa Baciocchi’nin sarayında hizmet etti, 1809’da kendi başına çalışmak için ayrıldı ve 1828’den itibaren döneminin önde gelen keman virtüözü olarak Avrupa’yı dolaştı. Çoğunlukla keman için yazdı, gitar da çaldı. Altı keman konçertosu 1817–1830 yılları arasına tarihlenir.

Müziği, çalgıya neler yaptırılabileceği üzerine kuruludur: sol el pizzicatosu (telleri sol elle çekme), doğal ve yapay armonikler ve tek bir el açıklığında dört tel üzerinde üç oktavı kapsayan geniş açılımlar. Liszt onun eserlerine dayanan altı etüt, Schumann Kaprislerden yola çıkan etütler yazdı; Brahms ve Rahmaninov da la minör Kapris üzerine varyasyonlar yazdı.

Solo keman için 24 Kapris, Op. 1, 1802–1817 yılları arasında yedi, beş ve on ikilik gruplar hâlinde yazıldı ve 1820’de Milano’da Ricordi tarafından sanatçılara ithaf edilerek yayımlandı. Dizinin sonuncusu la minördedir ve Quasi presto işaretli bir temadan, onu izleyen on bir varyasyondan ve bir finalden oluşur. Varyasyonlarda çok hızlı gamlar ve arpejler, çift ve üçlü sesler (aynı anda çalınan iki ya da üç tel), sol el pizzicatosu, paralel oktavlar ve onlu aralıklar, hızlı pozisyon değiştirmeler ve teller arasında çabuk geçişler kullanılır. Lutosławski ve Blacher de bu tema üzerine varyasyonlar yazdı; Liszt de onu Paganini etütlerinden birinde kullandı.