Ottorino Respighi

Respighi Bologna’da doğdu ve orada kemancı, viyolacı ve besteci olarak yetişti. 1900’lerin başında Sankt Peterburg’daki opera orkestrasında viyola çaldı ve Nikolay Rimski-Korsakov’dan kompozisyon ve orkestrasyon dersleri aldı. 1913’ten itibaren Roma’da Liceo Musicale di Santa Cecilia’da kompozisyon öğretti; 1920’lerin ortasında bu okulu yönetti de.

Üslubunun merkezinde orkestra rengi yer alır. Rimski-Korsakov’dan orkestrayı birbirine karşıt renklerden oluşan bir bütün olarak ele almayı öğrendi; notaları Fransız izlenimciliğinin, özellikle de Ravel’in etkisini de gösterir. İkinci bir yanı geçmişe bakar: Gregoryen ilahiyi ve eski kilise modlarını severdi, Rönesans ve Barok lavta parçalarını Eski Havalar ve Danslar adlı üç süitte düzenledi. Armonisi tonal kalır, kromatik ve modal renklerle zenginleşir; 1932’de karanlık modernist deneylere karşı bir bildiri imzaladı.

Roma Şenlikleri (Feste romane, 1928), Roma Çeşmeleri (1916) ve Roma Çamları’ndan (1924) sonra Roma üçlemesini tamamlar. İlk seslendirmeyi 21 Şubat 1929’da Carnegie Hall’da New York Filarmoni Orkestrası ile Arturo Toscanini yönetti. Dört bölümünün her biri farklı bir Roma şenliğini resmeder: imparatorluğun gladyatör oyunlarından ortaçağdaki bir hac yolculuğuna ve bir sonbahar bağ bozumuna, oradan da Piazza Navona’daki Epifani panayırına uzanır. Çok büyük orkestrada mandolin, org, piyano ve buccine, yani yerlerine modern trompetlerin kullanılabildiği antik Roma trompetleri yer alır. Respighi bu notada orkestra sesinin ve renginin sınırına ulaştığını söyledi.