Camille Saint-Saëns

Saint-Saëns 1835’te Paris’te doğdu, 1921’de Cezayir’de öldü. Önce Saint-Merri’de, ardından 1858’den 1877 dolaylarına kadar La Madeleine’de orgcu olarak çalıştı. Klasik formların içinde kaldı; açık yapısı, orkestrasyonu ve kontrpuanıyla tanınır. Liszt’e hayrandı ve dört senfonik şiiri Liszt’in modelini izler.

Le Rouet d’Omphale (1871) bunların ilkiydi: Herkül, Omphale’nin hizmetkârı olarak üç yıl boyunca yün eğirir; yaylılarda ve tahta üflemelilerde bir çıkrık figürü baştan sona yinelenir. Danse macabre (1874), Henri Cazalis’in bir şiiri üzerine bir şarkı olarak doğdu. Solo kemanın mi teli mi bemole indirilerek akort edilir; bu, bir zamanlar müzikteki şeytan diye anılan aralığı, tritonu verir. Arp gece yarısını bildirmek için tek bir re notasını on iki kez çalar, ksilofon takırdayan kemikleri taklit eder ve parça minör tonda bir vals üzerine kurulur. Dies irae ilahisi majör tonda alıntılanır ve obua şafakta öten bir horozu taklit eder. 3. Senfoni (1886), Philharmonic Society of London tarafından ısmarlandı ve Liszt’in anısına adandı. İkişer bölümden oluşan iki kısmı vardır, org ve piyano kullanır ve çalkantılı bir do minörden zafer dolu bir do majöre ilerler.

1. Viyolonsel Konçertosu (1872), üç kesitten oluşan kesintisiz tek bir bölümdür: tek bir orkestra akorunun ardından viyolonsel ana motifi sunar. 1. Keman Sonatı (1885), Grove’a göre bestecinin en iyi ve en karakteristik eserleri arasındadır. Giriş ve Rondo capriccioso (1863) Sarasate için yazıldı. 1921’de obua, klarnet ve fagot için yazılan üflemeli sonatlar, solo eseri az olan çalgıların repertuvarını genişletmek amacıyla bestelendi.