Erik Satie

Satie 1866’da Honfleur’de doğdu ve 1925’te Paris’te öldü. Montmartre kabarelerinde, önce Chat Noir’da, sonra Auberge du Clou’da piyanist olarak çalıştı. 1898’den itibaren Arcueil’de yaşadı ve yetişkinken 1905’ten 1912’ye kadar Schola Cantorum’da öğrenim gördü.

Armonisi çoğu zaman çözülmemiş akorlara dayalı olarak tanımlanır; ezgileri genellikle yalındır ve eski kilise müziğine, özellikle Gregoryen ilahiye duyduğu ilgiyi yansıtır. Gnossiennes gibi bazı parçalarda ölçü çizgileri yer almaz. Sonraki eserler absürt başlıklar taşır; dikkat istemeden bir havayı destekleyen arka plan müziği için musique d’ameublement (mobilya müziği) terimini o ortaya attı.

Piyano için üç Gymnopédie 2 Nisan 1888’e kadar tamamlandı. Birincisi ve üçüncüsü aynı yıl, ikincisi 1895’te yayımlandı. Başlık, eski bir Yunan şenliği olan gymnopaedia’nın Fransızca biçiminden gelir. Parçalar 3/4’lük ölçüdedir ve Lent et douloureux (ağır ve acılı), Lent et triste (ağır ve hüzünlü) ve Lent et grave (ağır ve ciddi) işaretlerini taşır. Ezgiler armoniye karşı bilinçli, hafif disonanslarla yerleştirilir; No. 1’in açılışında sol ve re üzerine kurulu iki majör yedili akor dönüşümlü olarak duyulur. Roger Nichols ve Paul Griffiths bu parçaları saf yalınlık, tekdüze yineleme ve son derece özgün modal armoniler olarak niteler. Debussy birinciyi ve üçüncüyü Şubat 1897’de orkestraya uyarladı.