Robert Schumann

Schumann Zwickau’da doğdu; Leipzig’de ve 1850’den itibaren Düsseldorf’ta çalıştı. Eserleri dönemlere ayrılır. 1830’larda neredeyse yalnızca piyano için yazdı; çoğunlukla başlıkları, gizli harfleri ya da edebî karakterleri olan kısa parçalardan oluşan diziler: Carnaval, Kreisleriana, Kinderszenen, Davidsbündlertänze. 1840’ta şarkılarının yarısından fazlasını yazdı; bunlar arasında Dichterliebe, Frauenliebe und -leben ve Liederkreis, Op. 39’daki Eichendorff şiirleri üzerine on iki şarkı vardır. 1841 ve 1842’de senfoniye ve oda müziğine yöneldi; 1849 ve 1851’de bir çalgıyı piyanoyla buluşturan parçalar yazdı: klarnet için Fantasiestücke, viyola için Märchenbilder ve keman sonatları.

Yazılarında iki öteki ben görünür: atılgan Florestan ve hayalperest Eusebius. Carnaval, bir kasaba adını ve Schumann’ın kendi adının harflerini kodlayan dört notalı motifler üzerine kuruludur; dolgun akorlu pasajları ve ritmik kaydırmalarıyla tanınır. Piyano Konçertosu’nun birinci bölümündeki obua teması Clara’nın adını yazar (C, H, A, A). Şarkılarda ses ve piyano eşit ortaklardır; piyanonun kapanış müziği çoğu zaman şarkıyı özetler.

Orkestra müziği, sesin ortasını dolduran katlanmış partileriyle piyano bestecisinin alışkanlıklarını korur ve şefler bunların hafifletilip hafifletilmemesi gerektiğini hâlâ tartışır. 4. Senfoni bölümlerini ara vermeden birbirine bağlar ve yavaş girişi ikinci bölümde geri getirir. 3. Senfoni (Ren) beş bölümlüdür; dördüncü bölüm Köln Katedrali’ndeki bir töreni çağrıştırır. 1842 tarihli Piyano Beşlisi, piyano ile yaylı çalgılar dörtlüsü birleşiminin kalıbını belirledi.