Johannes Brahms

Brahms Hamburg’da doğdu ve 1862’de Viyana’ya yerleşti. Robert Schumann’ın 1853 tarihli “Yeni Yollar” makalesi onu önemli yeni bir yetenek olarak selamlamıştı. Liszt ile Wagner’in Yeni Alman Okulu Klasik formlardan uzaklaşırken o bu formlarda yazdı: dört bölümlü senfoniler, sonat formunda oda müziği ve 4. Senfoni’nin passacaglia finali gibi Barok formlar.

Schoenberg’in sonradan gelişen varyasyon adını verdiği yöntemi, bir ezgiyi tekrarlamak yerine küçük motifleri sürekli değiştirmektir. Çapraz ritimler ile Macar ve Roman renkleri ritme canlılık katar; csárdás tarzındaki Macar dans ezgileri üzerine kurulu Macar Dansları’nda olduğu gibi. 1. Senfoni 1855’ten 1876’ya kadar sürdü. Finalinin ana ezgisi Beethoven’ın 9. Senfonisi’ndeki Neşeye Övgü’ye benzer; Brahms’ın da bunu herkesin görebileceği karşılığını verdiği aktarılır. Finalin girişinde, 1868’de Clara Schumann’a “Bugün çobanın kornosu böyle çaldı!” notuyla gönderdiği alp borusu ezgisi yer alır.

Katalog onun koro, oda ve piyano müziğini de kapsar. Bir Alman Requiem’i (1865–1868), Latince missa metnini değil, Luther İncili’nden kendi seçtiği metinleri besteler. fa minördeki Piyanolu Kuintet bir yaylı çalgılar beşlisi olarak başladı ve iki piyanolu bir versiyondan geçti. Haydn Varyasyonları (1873) beş ölçülük bir bas üzerine kurulu bir passacaglia ile biter. Klarnetçi Richard Mühlfeld için Klarnet Triosu’nu, Kuinteti’ni ve Sonatları’nı yazdı; geç dönem piyano parçaları Opp. 116–119 ise çoğunlukla intermezzo ve capriccio’lardır.