Yol 01
Buradan başlayın
Haritayı öğrenmek için on tanınmış eser, her biri herkese baştan sona açık.
Pachelbel → Bach → Vivaldi → Mozart → Beethoven → Schubert → Chopin → Dvořák → Debussy
Dinleme rotaları · Rota 19
On iki eserde Brahms: 1. Piyano Konçertosu’ndan son piyano parçalarına.
Brahms hiç opera ve öykü anlatan neredeyse hiç müzik yazmadı, ama öteki türlerin hemen hepsi burada: konçertolar, oda müziği, bir requiem, bir dans, senfoniler, bir uvertür ve son yıllarının kısa piyano parçaları. Eski formları, varyasyonu, passacagliayı, fügü ve katı sonat formunu severdi ve onları Romantik bir sıcaklıkla doldurdu. Eserler, 1858’den 1893’e, yazıldıkları sırayla ilerler.
Brahms1. Piyano Konçertosu, re minör, Op. 15İki piyano için bir sonat olarak başladı ve neredeyse bir senfoniye dönüştü. Orkestra fırtınalı 1. temayı tek başına haykırır; piyano sonunda girdiğinde ise onun yerine sessiz, yeni bir ezgi getirir. Rondoda C kesiti bir fugatodur; Brahms’ın katı kontrpuana düşkünlüğünün erken bir işareti.
BrahmsPiyanolu Beşli, fa minör, Op. 34Brahms bu müziği, piyano ve yaylılarda karar kılmadan önce yaylı beşlisi ve iki piyano için sonat olarak denedi. Beş çalgıcı da çıplak bir unisonla açar, 2. tema uzak bir ton olan do diyez minöre düşer ve final, ateşli bir fa minör kapanışa koşan 6/8’lik bir Presto kodayla biter.
BrahmsEin deutsches Requiem, Op. 45Ölüler için Latince missa yerine Brahms, yaşayanları teselli eden Almanca İncil metinlerini seçti. Fügler ikinci, üçüncü ve altıncı bölümleri taçlandırır ve eser kendi üzerine katlanır: son bölümün kodası, arplarıyla birlikte, birinci bölümü kapatan müziğe döner.
Brahms5. Macar Dansı, fa diyez minörBrahms bu ezginin bir halk ezgisi olduğunu sanıyordu; aslında Béla Kéler’in bir csárdásıydı. Tek piyano, dört el için yazılmış sade, üç bölmeli bir danstır: minör tondaki A, daha canlı bir B, ardından bir kez daha A. Brahms en hafif hâliyle.
Brahms1. Senfoni, do minör, Op. 68Brahms bu senfoninin kendisini yirmi bir yıl uğraştırdığını söyledi; her sayfasının üzerinde Beethoven’ın gölgesi vardı. Finalin girişinde, Più andante ile birlikte kornolar onun bir zamanlar Clara Schumann’a bir kartla gönderdiği bir alpkornosu ezgisini çalar, bir trombon korali cevap verir ve ardından geniş 1. tema adımlarını atarak girer.
BrahmsKeman Konçertosu, re majör, Op. 77Pek çok kemancının hâlâ onun kadenzasını çaldığı Joseph Joachim için yazıldı. Senfoni bestecisi açılış bölümünde kendini gösterir: solo serim başlamadan önce orkestra bütün temaları ortaya koyar; final, Macar dansı tadında bir rondodur.
BrahmsAkademik Festival Uvertürü, Op. 80Breslau Üniversitesi’ne fahri doktora için bir teşekkür; yeni temalar yerine öğrenci şarkılarından kurulmuştur. 2. tema Landesvater’dır, kapanış fagotların öncülük ettiği komik Fuchs şarkısıdır ve öğrenci şarkılarının en bilineni olan “Gaudeamus igitur” kodayı taçlandırır.
Brahms3. Senfoni, fa majör, Op. 90Fa, la bemol ve fa olmak üzere üç nota senfoniyi üflemelilerde açar ve baştan sona yeniden belirir; kimi zaman ana temanın altında, basta gizlidir. Onlara finalin kodasında yeniden kulak verin: orada birinci bölümün mottosu ve açılışı bütün eseri tamamlamak için geri gelir.
Brahms4. Senfoni, mi minör, Op. 98Brahms’ın eski formlara olan sevgisi en ileriye burada gider. Ağır bölüm eski bir kilise dizisi olan Frig modunda açılır, final ise bir passacagliadır: sekiz ölçülük bir tema tekrarlanırken üstünde otuz varyasyon açılır. Varyasyon 12’de müzik sakinleşerek bir flüt solosuna dönüşür, ardından fırtına geri gelir.
BrahmsKlarnet Beşlisi, si minör, Op. 115Klarnetçi Richard Mühlfeld onu geri çektiğinde Brahms beste yapmayı neredeyse bırakmıştı. Final, Mozart’ın kendi Klarnet Beşlisi için seçtiği form olan beş varyasyonlu bir temadır; kodası birinci kemanın birinci bölümdeki açılış cümlesine geri dönerek çemberi kapatır.
BrahmsPiyano için Üç Intermezzo, No. 1, Op. 117 No. 1Brahms bu diziye kederinin ninnileri dedi. Ezgi bir iç seste, üst çizgiyle bas arasında beşikteymiş gibi durur; orta kesit mi bemol minöre doğru kararır ve mi bemol majör döndüğünde aynı ezgi dalgalanan yeni bir eşliğe sarılmış olarak geri gelir.
BrahmsDört Piyano Parçası (Klavierstücke), No. 4: Rhapsodie, Op. 119 No. 4Brahms’ın yazdığı son solo piyano parçası sessiz bir veda değil, bir fanfardır. Teması hiçbir zaman düzgün bir ritme oturmayan beşer ölçülük cümlelerle ilerler, la bemol majördeki lirik C kesiti ortasında durur ve koda, beklentinin aksine, mi bemol minörde biter.
Yol 01
Haritayı öğrenmek için on tanınmış eser, her biri herkese baştan sona açık.
Pachelbel → Bach → Vivaldi → Mozart → Beethoven → Schubert → Chopin → Dvořák → Debussy
Yol 02
Mozart’ın 40. Senfonisinden Şostakoviç’in 5. Senfonisine on iki senfoni: konser repertuvarının özü.
Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Berlioz → Mendelssohn → Brahms → Mahler → Çaykovski → Dvořák → Şostakoviç
Yol 03
Chopin’in ninnisinden Pärt’in Fratres’ine on iki yavaş, sessiz parça.
Chopin → Liszt → Wagner → Debussy → Massenet → Fauré → Grainger → Delius → Vaughan Williams → Rahmaninov → Pärt
Yol 04
Ostinato bas, ritornello, füg ve dans: Purcell’den Bach’ın Müzikal Sunu’suna, on iki eserde Barok.
Purcell → Pachelbel → Bach → Vivaldi → Händel → Scarlatti
Yol 05
Birinci bölümlerin çoğunun ardındaki form, küçük bir sonattan senfoniye on iki kez duyulur.
Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Mendelssohn → Brahms → Prokofyev
Yol 06
Haydn’ın 1791–95 yıllarındaki iki Londra ziyareti: orada yazdığı senfonilerden altısı, üç piyano sonatı ve Viyana’ya götürdükleri.
Haydn
Yol 07
Tek oturuşta dinlenecek kısa, eksiksiz eserler.
Bach → Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Mendelssohn → Saint-Saëns → Sibelius → Ravel → Debussy → Gershwin → Copland
Yol 08
Yaklaşık iki yüzyıl boyunca dört çalgıcı: Haydn konuşmayı biçimlendirir, Bartók onu yarıp açar, Şostakoviç onu içe döndürür.
Haydn → Mozart → Schubert → Beethoven → Dvořák → Debussy → Reger → Bartók → Şostakoviç
Yol 09
Katalogdaki her tür için bir eser, senfoniden koro müziğine.
Beethoven → Vivaldi → Debussy → Holst → Dvořák → Mozart → Chopin → Scarlatti → Bach → Schubert → Strauss → Händel
Yol 10
1800 tarihli Birinci Senfoni’den 1824 tarihli Koral’e, Beethoven’ın yazdığı sırayla.
Beethoven
Yol 11
İki buçuk yüzyıl boyunca solist ve orkestra: Bach’ın klavseninden Rostropovich’in viyolonseline.
Bach → Vivaldi → Mozart → Beethoven → Mendelssohn → Çaykovski → Dvořák → Rahmaninov → Ravel → Şostakoviç
Yol 12
Field’den Grieg’e on bir kısa parça; her biri tek bir ruh halini taşır.
Field → Schubert → Mendelssohn → Chopin → Schumann → Liszt → Çaykovski → Rahmaninov → Brahms → Grieg
Yol 13
Bir şiir, bir ses ve bir piyano, sonra da bir orkestra: Schubert’in ilk başyapıtlarından Strauss’un son şarkılarına.
Schubert → Schumann → Wagner → Mahler → Debussy → Fauré → Strauss
Yol 14
Azdan çok şey çıkarmanın iki yolu: yeniden ve yeniden değiştirilen bir tema ve sesten sese aktarılan bir tema.
Bach → Mozart → Haydn → Beethoven → Mendelssohn → Brahms → Elgar
Yol 15
Fauré, Satie, Debussy, Chausson, Dukas ve Ravel, 1887’den 1920’ye.
Fauré → Satie → Debussy → Chausson → Dukas → Ravel
Yol 16
Glinka’dan Şostakoviç’e: yazıldığı sırayla bir asırlık Rus müziği.
Glinka → Balakirev → Musorgski → Borodin → Rimski-Korsakov → Çaykovski → Rahmaninov → Skryabin → Prokofyev → Şostakoviç
Yol 17
Noktürn, etüt, mazurka, scherzo, balad, polonez, vals: Chopin’in türleri, yazılış sırasıyla on iki eserde.
Chopin
Yol 18
On altı yaşında yazdığı bir motetten yarım bıraktığı Requiem’e, on iki eserde Mozart.
Mozart
Yol 20
Mozart ve Haydn’dan Prokofyev’in 1942 tarihli savaş sonatına on iki piyano sonatı.
Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Chopin → Liszt → Berg → Bartók → Prokofyev
Yol 21
Sık sık karşılaştırılan, sık sık da birbirine karıştırılan iki Fransız besteci yan yana: 1891’den 1928’deki Boléro’ya kadar.
Debussy → Ravel
Yol 22
Beethoven’ın 1806 tarihli konçertosundan Sibelius’un 1904 tarihli konçertosuna on keman konçertosu.
Beethoven → Paganini → Mendelssohn → Wieniawski → Bruch → Lalo → Brahms → Çaykovski → Dvořák → Sibelius
Yol 23
En büyük hâliyle geç Romantik orkestra: Bruckner’in ve Mahler’in senfonileri, Strauss’un senfonik şiirleri, 1880’den 1945’e.
Bruckner → Mahler → Strauss
Yol 24
Halk şarkıları, danslar ve manzaralar: Liszt’in Macaristan’ından Márquez’in Meksika’sına.
Liszt → Smetana → Grieg → Albéniz → Dvořák → Sibelius → Elgar → Vaughan Williams → Janáček → Villa-Lobos → Rodrigo → Márquez
Yol 25
Händel’in taç giyme ilahisinden Ligeti’nin ses bulutuna korolar: missalar, rekviyemler ve mezmurlar, 1727’den 1966’ya.
Händel → Mozart → Brahms → Verdi → Fauré → Orff → Messiaen → Bernstein → Ligeti
Yol 26
Mozart’ın Figaro’sundan Bernstein’ın Candide’ine on iki uvertür; her biri birkaç dakikalık eksiksiz bir eser.
Mozart → Beethoven → Rossini → Weber → Mendelssohn → Wagner → Berlioz → Offenbach → Brahms → Çaykovski → Bernstein
Yol 27
Yüzyılın izlediği on iki yön: Schoenberg’in 1899 tarihli Verklärte Nacht’ından Piazzolla’nın 1982 tarihli tangosuna.
Schoenberg → Ives → Bartók → Holst → Gershwin → Barber → Prokofyev → Copland → Ligeti → Górecki → Piazzolla
Yol 28
Her majör ve minör tonda bir prelüd ve füg: I. Kitap’ın tamamı, ardından II. Kitap’tan on bir çift.
Bach