Yol 01
Buradan başlayın
Haritayı öğrenmek için on tanınmış eser, her biri herkese baştan sona açık.
Pachelbel → Bach → Vivaldi → Mozart → Beethoven → Schubert → Chopin → Dvořák → Debussy
Dinleme rotaları · Rota 23
En büyük hâliyle geç Romantik orkestra: Bruckner’in ve Mahler’in senfonileri, Strauss’un senfonik şiirleri, 1880’den 1945’e.
On dokuzuncu yüzyılın son on yıllarında Avusturya-Alman senfonisi, kurucularının hayal bile edemeyeceği bir boyuta ulaştı. Bruckner sessizlikle birbirinden ayrılan ses bloklarından devasa bölümler kurdu; Mahler bir senfoninin dünya gibi olması ve her şeyi içermesi gerektiğini söyledi; Strauss orkestrayı bir baştan çıkarıcının, ölmekte olan bir sanatçının, bir muzibin ve bir kahramanın öyküsünü anlatan bir anlatıcıya dönüştürdü. Yol üçünü aynı yıllar boyunca, eserlerin yazılış sırasıyla izler ve Strauss’un 1945 tarihli ağıtıyla biter.
Bruckner4. Senfoni, mi bemol majör, WAB 104“Romantik” adı Bruckner’in kendisinindir. Sabah sisi gibi yumuşak bir yaylı tremolosu, solo bir korno çağrısının altında senfoniyi açar; 2. tema bir kuş şarkısıdır, Scherzo ise bakır üflemeliler için bir avdır. Finalin kodasında birinci bölümün açılış teması geri gelerek çemberi kapatır.
Bruckner7. Senfoni, mi majör, WAB 107Adagio, Bruckner’in, eseri yazarken ölen Wagner için yazdığı cenaze müziğidir: viyolalar ve dört Wagner tubası ağır A temasını seslendirir, koda ise ağıdın ta kendisidir. Onu çevreleyen bölümlerde, birinci bölümün iki oktava yayılan ezgisi finalde yeniden biçimlenmiş ve hızlanmış olarak döner.
Mahler1. Senfoni, re majörGiriş, uyanan doğadır: yaylılarda uzatılan bir la, sahne dışındaki trompetlerden fanfarlar, guguk kuşunu andıran bir çağrı. Mahler’in 1. Senfonisi şimdiden koca bir dünya barındırır: ayak vuran bir Ländler’den, re majörde bir atılıma ve bir zafer koralına doğru savaşarak ilerleyen bir finale kadar.
StraussDon Juan, Op. 20Strauss’un adını yirmili yaşlarının ortasında duyuran senfonik şiir. Kahramanın teması aşk sahnelerinin arasında sürekli geri döner: Kontes için solo bir keman, Anna için uzun bir obua şarkısı. Sona doğru müzik durur ve uyumsuz bir trompet notası ölümcül darbeyi belirler.
StraussTod und Verklärung (Ölüm ve Başkalaşım), Op. 24Strauss önce müziği besteledi, ancak ondan sonra Alexander Ritter’den müziğe uyacak bir şiir istedi. Dört kısmı ölüm döşeğindeki bir sanatçıyı izler: Kısım 1’in sessiz hasta odasından, savaş ve ateşli anılardan geçerek ideal temasına sonunda ulaşılan Başkalaşım’a kadar.
Bruckner8. Senfoni, do minör, WAB 108 (1890 versiyonu, yay. haz. Haas)Bruckner’in 8. Senfonisi karanlıktan parlak bir ışığa ilerler. Birinci bölümün kodası sessizce söner, bu onun dış bölümlerinde ender görülür; arplarla birlikte Adagio üçüncü sırada gelir; finalin kodasında ise dört bölümün ana temaları birlikte duyulur.
Mahler2. Senfoni, do minörMahler, Klopstock’un diriliş kasidesinin Hans von Bülow’un cenazesinde söylendiğini duydu ve finalini onun üzerine kurdu. Senfoni, do minör bir cenaze marşından, yumuşak bir Ländler’den ve alto şarkısı Urlicht’ten geçerek neredeyse duyulmadan giren bir koroya ve çanların çaldığı mi bemol majörde bir kodaya uzanır.
StraussTill Eulenspiegels lustige Streiche, Op. 28Strauss’un alt başlığının dediği gibi “rondeau formunda” bir Orta Çağ şakacısının öyküsü. Harita şakaları izler: pazar sahnesinden ve kılık değiştirilerek verilen vaazdan teoloji profesörlerine; ardından mahkeme sahnesi ve idam gelir, Epilog da “bir varmış bir yokmuş” havasındaki açılışı geri getirir.
StraussEin Heldenleben, Op. 40Strauss bu kahramanı, kornolara bolca yer vererek, Beethoven’ın Eroica’sının izinden giden çizgiye yerleştirdi. Sıçrayan kahraman teması kornolarda ve kalın yaylılarda açılır; alaycı tahta üflemeliler eleştirmenlerini, solo bir keman yol arkadaşını canlandırır; barış eserleri ise yumuşak bir mi bemol majör kapanıştan önce Strauss’un kendi önceki parçalarından alıntılar yapar.
Mahler5. Senfoni, do diyez minörÜç kısımda toplanan beş bölüm, do diyez minör bir cenaze marşından re majör bir finale uzanır. Adagietto yalnız yaylılar ve arp içindir; Rondo-Finale ise nakaratını, ikinci bölümün sonuna doğru parlayarak ortaya çıkan ve ardından çöken bakır üflemeliler koralinden alır.
Mahler9. Senfoni, re majörMahler’in tamamladığı son senfoni ve kendisinin hiç duyamadığı bir eser. Neredeyse sessizlikten, çekingen, senkoplu bir ritimle doğar ve giderek daha da yumuşayan, yaylılar için bir Adagio ile biter; son notasının üzerinde “ersterbend”, yani sönerek yazar.
StraussMetamorphosen, TrV 290Strauss eseri Nisan 1945’te, Almanya’nın opera binaları yıkıntı hâlindeyken tamamladı. Temaları bir kesitten ötekine sürekli biçim değiştirir; son sayfalarda pes yaylılar, Ein Heldenleben’in bir zamanlar model aldığı senfoniden, Beethoven’ın Eroica’sından alıntı yapar.
Yol 01
Haritayı öğrenmek için on tanınmış eser, her biri herkese baştan sona açık.
Pachelbel → Bach → Vivaldi → Mozart → Beethoven → Schubert → Chopin → Dvořák → Debussy
Yol 02
Mozart’ın 40. Senfonisinden Şostakoviç’in 5. Senfonisine on iki senfoni: konser repertuvarının özü.
Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Berlioz → Mendelssohn → Brahms → Mahler → Çaykovski → Dvořák → Şostakoviç
Yol 03
Chopin’in ninnisinden Pärt’in Fratres’ine on iki yavaş, sessiz parça.
Chopin → Liszt → Wagner → Debussy → Massenet → Fauré → Grainger → Delius → Vaughan Williams → Rahmaninov → Pärt
Yol 04
Ostinato bas, ritornello, füg ve dans: Purcell’den Bach’ın Müzikal Sunu’suna, on iki eserde Barok.
Purcell → Pachelbel → Bach → Vivaldi → Händel → Scarlatti
Yol 05
Birinci bölümlerin çoğunun ardındaki form, küçük bir sonattan senfoniye on iki kez duyulur.
Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Mendelssohn → Brahms → Prokofyev
Yol 06
Haydn’ın 1791–95 yıllarındaki iki Londra ziyareti: orada yazdığı senfonilerden altısı, üç piyano sonatı ve Viyana’ya götürdükleri.
Haydn
Yol 07
Tek oturuşta dinlenecek kısa, eksiksiz eserler.
Bach → Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Mendelssohn → Saint-Saëns → Sibelius → Ravel → Debussy → Gershwin → Copland
Yol 08
Yaklaşık iki yüzyıl boyunca dört çalgıcı: Haydn konuşmayı biçimlendirir, Bartók onu yarıp açar, Şostakoviç onu içe döndürür.
Haydn → Mozart → Schubert → Beethoven → Dvořák → Debussy → Reger → Bartók → Şostakoviç
Yol 09
Katalogdaki her tür için bir eser, senfoniden koro müziğine.
Beethoven → Vivaldi → Debussy → Holst → Dvořák → Mozart → Chopin → Scarlatti → Bach → Schubert → Strauss → Händel
Yol 10
1800 tarihli Birinci Senfoni’den 1824 tarihli Koral’e, Beethoven’ın yazdığı sırayla.
Beethoven
Yol 11
İki buçuk yüzyıl boyunca solist ve orkestra: Bach’ın klavseninden Rostropovich’in viyolonseline.
Bach → Vivaldi → Mozart → Beethoven → Mendelssohn → Çaykovski → Dvořák → Rahmaninov → Ravel → Şostakoviç
Yol 12
Field’den Grieg’e on bir kısa parça; her biri tek bir ruh halini taşır.
Field → Schubert → Mendelssohn → Chopin → Schumann → Liszt → Çaykovski → Rahmaninov → Brahms → Grieg
Yol 13
Bir şiir, bir ses ve bir piyano, sonra da bir orkestra: Schubert’in ilk başyapıtlarından Strauss’un son şarkılarına.
Schubert → Schumann → Wagner → Mahler → Debussy → Fauré → Strauss
Yol 14
Azdan çok şey çıkarmanın iki yolu: yeniden ve yeniden değiştirilen bir tema ve sesten sese aktarılan bir tema.
Bach → Mozart → Haydn → Beethoven → Mendelssohn → Brahms → Elgar
Yol 15
Fauré, Satie, Debussy, Chausson, Dukas ve Ravel, 1887’den 1920’ye.
Fauré → Satie → Debussy → Chausson → Dukas → Ravel
Yol 16
Glinka’dan Şostakoviç’e: yazıldığı sırayla bir asırlık Rus müziği.
Glinka → Balakirev → Musorgski → Borodin → Rimski-Korsakov → Çaykovski → Rahmaninov → Skryabin → Prokofyev → Şostakoviç
Yol 17
Noktürn, etüt, mazurka, scherzo, balad, polonez, vals: Chopin’in türleri, yazılış sırasıyla on iki eserde.
Chopin
Yol 18
On altı yaşında yazdığı bir motetten yarım bıraktığı Requiem’e, on iki eserde Mozart.
Mozart
Yol 20
Mozart ve Haydn’dan Prokofyev’in 1942 tarihli savaş sonatına on iki piyano sonatı.
Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Chopin → Liszt → Berg → Bartók → Prokofyev
Yol 21
Sık sık karşılaştırılan, sık sık da birbirine karıştırılan iki Fransız besteci yan yana: 1891’den 1928’deki Boléro’ya kadar.
Debussy → Ravel
Yol 22
Beethoven’ın 1806 tarihli konçertosundan Sibelius’un 1904 tarihli konçertosuna on keman konçertosu.
Beethoven → Paganini → Mendelssohn → Wieniawski → Bruch → Lalo → Brahms → Çaykovski → Dvořák → Sibelius
Yol 24
Halk şarkıları, danslar ve manzaralar: Liszt’in Macaristan’ından Márquez’in Meksika’sına.
Liszt → Smetana → Grieg → Albéniz → Dvořák → Sibelius → Elgar → Vaughan Williams → Janáček → Villa-Lobos → Rodrigo → Márquez
Yol 25
Händel’in taç giyme ilahisinden Ligeti’nin ses bulutuna korolar: missalar, rekviyemler ve mezmurlar, 1727’den 1966’ya.
Händel → Mozart → Brahms → Verdi → Fauré → Orff → Messiaen → Bernstein → Ligeti
Yol 26
Mozart’ın Figaro’sundan Bernstein’ın Candide’ine on iki uvertür; her biri birkaç dakikalık eksiksiz bir eser.
Mozart → Beethoven → Rossini → Weber → Mendelssohn → Wagner → Berlioz → Offenbach → Brahms → Çaykovski → Bernstein
Yol 27
Yüzyılın izlediği on iki yön: Schoenberg’in 1899 tarihli Verklärte Nacht’ından Piazzolla’nın 1982 tarihli tangosuna.
Schoenberg → Ives → Bartók → Holst → Gershwin → Barber → Prokofyev → Copland → Ligeti → Górecki → Piazzolla
Yol 28
Her majör ve minör tonda bir prelüd ve füg: I. Kitap’ın tamamı, ardından II. Kitap’tan on bir çift.
Bach