Yol 01
Buradan başlayın
Haritayı öğrenmek için on tanınmış eser, her biri herkese baştan sona açık.
Pachelbel → Bach → Vivaldi → Mozart → Beethoven → Schubert → Chopin → Dvořák → Debussy
Dinleme rotaları · Rota 02
Mozart’ın 40. Senfonisinden Şostakoviç’in 5. Senfonisine on iki senfoni: konser repertuvarının özü.
Senfoni, orkestra için büyük bir eserdir ve genellikle dört bölümden oluşur: sonat formunda hızlı bir birinci bölüm, ağır bir bölüm, bir menuet ya da scherzo ve bir final. Bu on iki senfoni, konser salonlarının en sık döndüğü eserlerdir ve birlikte bu planın bir buçuk yüzyılda ne kadar genişleyebildiğini gösterir: Haydn’ın sessiz bir bölümdeki gürültülü akoru, Beethoven’ın korosu, Berlioz’un afyon rüyası, Mahler’in bir çocuk kanonu üzerine kurduğu cenaze marşı. Eserler yazıldıkları sırayla, 1788’den 1937’ye uzanır.
Mozart40. Senfoni, sol minör, K. 550Mozart’ın minör tondaki yalnızca iki senfonisinden biri. Viyolalar ezgiden önce başlar, böylece birinci tema çoktan yola çıkmış gibi görünür; temanın iç çeken yarım tonu durmadan geri gelir. Finalin gelişmesinde, kromatik dizinin, ana nota olan sol dışındaki bütün notalarını kullanan sessiz pasaja kulak verin.
Haydn94. Senfoni, sol majör, Hob. I:94Takma ad Andante’den gelir. Yalın teması yumuşakça çalınır, daha da yumuşak yinelenir, ardından bütün orkestra tek bir fortissimo akor vurur. Haydn Londra’da parlak bir ilk çıkış istiyordu; ardından gelen dört varyasyon, sekiz ölçülük bir ezgiden ne kadar çok şey çıkarabildiğini gösterir.
Beethoven5. Senfoni, do minör, Op. 67Üç kısa nota ve bir uzun nota: açılış figürü birinci bölümün neredeyse her ölçüsünde, eşlikte bile duyulur. Rekapitülasyonda müzik, kısa ve ağır bir obua solosu için durur. Daha sonra scherzo yumuşak timpaninin üzerinde söner ve ara vermeden finale doğru kabarır.
Schubert8. Senfoni, si minör, D 759Yalnızca iki bölüm tamamlandı ve bu bölümler kırk yıldan uzun süre duyulmadan kaldı. Birincisinde dört ölçülük bir korno geçişi müziği sol majöre çevirir ve viyolonseller lirik 2. temayı söyler, ardından kemanlar onu devralır; gelişme daha sonra trombonlarla bir doruğa ulaşır.
Beethoven9. Senfoni, re minör, Op. 125Büyük bir bestecinin seslere yer veren ilk senfonisi. Sesler gelmeden önce finalin girişi önceki her bölümü sırayla anar; sonra viyolonseller ve baslar Neşeye Övgü temasını sessizce duyurur ve tema, bariton ile koro onu devralana dek varyasyon üstüne varyasyonla büyür.
BerliozSymphonie fantastique, Op. 14Beş bölümde bir öykü anlatan bir senfoni. Eserin ipliği idée fixe, yani sevgilinin ezgisidir; ilk kez birinci bölümün 1. teması olarak duyulur. Onu izleyin: bir vals olur, pastoral bir sahneyi bulandırır, darağacında yarıda kesilir ve cadılar sabbatında alaycı bir dans olarak geri döner.
Mendelssohn4. Senfoni, la majör, Op. 90Mendelssohn bunun o güne dek yazdığı en neşeli eser olacağını düşünüyordu. Eser nabız gibi atan tahta üflemeli akorlarının üzerinde parlak bir la majörde birden açılır, yine de la minörde bir Saltarello ile biter: 1. temasından kodasına neredeyse hiç soluklanmayan hızlı bir Roma dansı.
Brahms4. Senfoni, mi minör, Op. 98Duyulması gereken final: kısa bir tema durmadan yeniden gelir, üstündeki müzik ise otuz varyasyon boyunca değişip durur. Trombonlar senfonide ilk kez burada çalar ve Varyasyon 27’de üflemeliler birinci bölümün temasını geri getirir.
Mahler1. Senfoni, re majörMahler bu senfoniyi kendi şarkılarından kurdu. Üçüncü bölümde, Mahler’in “Bruder Martin” dediği “Frère Jacques” kanonu, solo bir kontrbasın başlattığı minör tonda bir cenaze marşına dönüşür; sonunda B’de zillerle ve bas davulla bando havasında bir ezgi araya girer.
Çaykovski6. Senfoni, si minör, Op. 74Çoğu senfoni hızlı ve gürültülü biter; bu senfoni sessizliğe gömülen bir Adagio lamentoso ile biter. Yol boyunca ikinci bölüm ölçüde beş vuruşlu bir valstır, üçüncüsü ise bir marşa dönüşen bir scherzodur; bas davul ve ziller yalnız orada duyulur.
Dvořák9. Senfoni, mi minör, Op. 95New York’ta yazılan eseri temaları bir arada tutar. Birinci bölümün fanfar havasındaki 1. teması sonraki bölümlerde geri döner; finalin kodası da hepsinden, Largonun açılış akorlarından bile malzeme toplar. Largonun kendisinde İngiliz kornosu ana ezgiyi sürdinli yaylıların üzerinde söyler.
Şostakoviç5. Senfoni, re minör, Op. 47Pravda’nın Şostakoviç’e saldırısının ardından yazılan eser, 1937’de yarım saati aşan bir alkışla karşılandı. Bıraktığı soru finalin kodasında durur: timpani gümbürderken yaylılar la notasını tekrar tekrar döver ve dinleyiciler re majör bitişin sevinç mi zorlama mı olduğunu hâlâ tartışır.
Yol 01
Haritayı öğrenmek için on tanınmış eser, her biri herkese baştan sona açık.
Pachelbel → Bach → Vivaldi → Mozart → Beethoven → Schubert → Chopin → Dvořák → Debussy
Yol 03
Chopin’in ninnisinden Pärt’in Fratres’ine on iki yavaş, sessiz parça.
Chopin → Liszt → Wagner → Debussy → Massenet → Fauré → Grainger → Delius → Vaughan Williams → Rahmaninov → Pärt
Yol 04
Ostinato bas, ritornello, füg ve dans: Purcell’den Bach’ın Müzikal Sunu’suna, on iki eserde Barok.
Purcell → Pachelbel → Bach → Vivaldi → Händel → Scarlatti
Yol 05
Birinci bölümlerin çoğunun ardındaki form, küçük bir sonattan senfoniye on iki kez duyulur.
Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Mendelssohn → Brahms → Prokofyev
Yol 06
Haydn’ın 1791–95 yıllarındaki iki Londra ziyareti: orada yazdığı senfonilerden altısı, üç piyano sonatı ve Viyana’ya götürdükleri.
Haydn
Yol 07
Tek oturuşta dinlenecek kısa, eksiksiz eserler.
Bach → Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Mendelssohn → Saint-Saëns → Sibelius → Ravel → Debussy → Gershwin → Copland
Yol 08
Yaklaşık iki yüzyıl boyunca dört çalgıcı: Haydn konuşmayı biçimlendirir, Bartók onu yarıp açar, Şostakoviç onu içe döndürür.
Haydn → Mozart → Schubert → Beethoven → Dvořák → Debussy → Reger → Bartók → Şostakoviç
Yol 09
Katalogdaki her tür için bir eser, senfoniden koro müziğine.
Beethoven → Vivaldi → Debussy → Holst → Dvořák → Mozart → Chopin → Scarlatti → Bach → Schubert → Strauss → Händel
Yol 10
1800 tarihli Birinci Senfoni’den 1824 tarihli Koral’e, Beethoven’ın yazdığı sırayla.
Beethoven
Yol 11
İki buçuk yüzyıl boyunca solist ve orkestra: Bach’ın klavseninden Rostropovich’in viyolonseline.
Bach → Vivaldi → Mozart → Beethoven → Mendelssohn → Çaykovski → Dvořák → Rahmaninov → Ravel → Şostakoviç
Yol 12
Field’den Grieg’e on bir kısa parça; her biri tek bir ruh halini taşır.
Field → Schubert → Mendelssohn → Chopin → Schumann → Liszt → Çaykovski → Rahmaninov → Brahms → Grieg
Yol 13
Bir şiir, bir ses ve bir piyano, sonra da bir orkestra: Schubert’in ilk başyapıtlarından Strauss’un son şarkılarına.
Schubert → Schumann → Wagner → Mahler → Debussy → Fauré → Strauss
Yol 14
Azdan çok şey çıkarmanın iki yolu: yeniden ve yeniden değiştirilen bir tema ve sesten sese aktarılan bir tema.
Bach → Mozart → Haydn → Beethoven → Mendelssohn → Brahms → Elgar
Yol 15
Fauré, Satie, Debussy, Chausson, Dukas ve Ravel, 1887’den 1920’ye.
Fauré → Satie → Debussy → Chausson → Dukas → Ravel
Yol 16
Glinka’dan Şostakoviç’e: yazıldığı sırayla bir asırlık Rus müziği.
Glinka → Balakirev → Musorgski → Borodin → Rimski-Korsakov → Çaykovski → Rahmaninov → Skryabin → Prokofyev → Şostakoviç
Yol 17
Noktürn, etüt, mazurka, scherzo, balad, polonez, vals: Chopin’in türleri, yazılış sırasıyla on iki eserde.
Chopin
Yol 18
On altı yaşında yazdığı bir motetten yarım bıraktığı Requiem’e, on iki eserde Mozart.
Mozart
Yol 20
Mozart ve Haydn’dan Prokofyev’in 1942 tarihli savaş sonatına on iki piyano sonatı.
Mozart → Haydn → Beethoven → Schubert → Chopin → Liszt → Berg → Bartók → Prokofyev
Yol 21
Sık sık karşılaştırılan, sık sık da birbirine karıştırılan iki Fransız besteci yan yana: 1891’den 1928’deki Boléro’ya kadar.
Debussy → Ravel
Yol 22
Beethoven’ın 1806 tarihli konçertosundan Sibelius’un 1904 tarihli konçertosuna on keman konçertosu.
Beethoven → Paganini → Mendelssohn → Wieniawski → Bruch → Lalo → Brahms → Çaykovski → Dvořák → Sibelius
Yol 23
En büyük hâliyle geç Romantik orkestra: Bruckner’in ve Mahler’in senfonileri, Strauss’un senfonik şiirleri, 1880’den 1945’e.
Bruckner → Mahler → Strauss
Yol 24
Halk şarkıları, danslar ve manzaralar: Liszt’in Macaristan’ından Márquez’in Meksika’sına.
Liszt → Smetana → Grieg → Albéniz → Dvořák → Sibelius → Elgar → Vaughan Williams → Janáček → Villa-Lobos → Rodrigo → Márquez
Yol 25
Händel’in taç giyme ilahisinden Ligeti’nin ses bulutuna korolar: missalar, rekviyemler ve mezmurlar, 1727’den 1966’ya.
Händel → Mozart → Brahms → Verdi → Fauré → Orff → Messiaen → Bernstein → Ligeti
Yol 26
Mozart’ın Figaro’sundan Bernstein’ın Candide’ine on iki uvertür; her biri birkaç dakikalık eksiksiz bir eser.
Mozart → Beethoven → Rossini → Weber → Mendelssohn → Wagner → Berlioz → Offenbach → Brahms → Çaykovski → Bernstein
Yol 27
Yüzyılın izlediği on iki yön: Schoenberg’in 1899 tarihli Verklärte Nacht’ından Piazzolla’nın 1982 tarihli tangosuna.
Schoenberg → Ives → Bartók → Holst → Gershwin → Barber → Prokofyev → Copland → Ligeti → Górecki → Piazzolla
Yol 28
Her majör ve minör tonda bir prelüd ve füg: I. Kitap’ın tamamı, ardından II. Kitap’tan on bir çift.
Bach