Klasik müzik nedir? · Ünite 2: Beş dönem
Geç Romantik dönem
On dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru Romantik üslup en büyük boyutuna ulaştı. Yaklaşık 1880 ile Birinci Dünya Savaşı arasında Mahler, Richard Strauss, Elgar, Sibelius ve Rahmaninov repertuvarın en uzun ve en zengin renkli müziklerinden bazılarını yazdı.
Orkestralar devleşti. Mahler’in 1. Senfonisi yedi korno ve dört trompet ister; 8. Senfonisi ilk kez 1910’da Münih’te binden fazla şarkıcı ve çalgıcı tarafından seslendirildi. Senfoniler bir saati aşabiliyordu; armoni Wagner’in etkisiyle zengin ve bir hal aldı, tondan tona kayıyordu.
Hikâyeler ve yerler her zamanki kadar önemliydi. Richard Strauss, Don Juan ve Till Eulenspiegel gibi senfonik şiirlerde bütün öyküleri bir orkestrayla anlattı; Sibelius da Finlandiya’nın ulusal destanı Kalevala’nın efsanelerinden yararlandı.
Geç Romantik besteciler görkemliyle gündeliği de karıştırdı. Mahler senfonilerine halk şarkıları, marşlar, danslar ve bir köy bandosunun seslerini koydu; bunlar çoğu zaman büyük bir ciddiyet taşıyan müzikle yan yana durur.
Mahler1. Senfoni, re majörMahler’in 1. Senfonisinin üçüncü bölümü bir cenaze marşıdır. Ezgisi, Almancada Bruder Martin olarak bilinen çocuk kanonu Frère Jacques’tır; burada minör bir tonda duyulur. Timpanideki birkaç vuruşun ardından onu tek bir kontrbas, tiz ve sessizce çalar; sonra bir kanonda olduğu gibi öteki çalgılar birbiri ardına katılır.
Mahler1. Senfoni, re majörBirden başka bir bando araya girer: obualar ve klarnetler, ziller ve bas davul üzerinde salınan, biraz çakırkeyif bir ezgi çalar. Dinleyiciler onu bir Bohemya köy bandosu ya da Yahudi klezmer müziği olarak duymuştur. Cenaze marşı ile bando, bölümün geri kalanında birbiriyle atışır.
