Klasik müzik nedir? · Ünite 4: Eser türleri
Ses ve orkestra
Bir şarkının piyanosu olması gerekmez. için yazılmış eserlerde solo bir şarkıcıya koro olmadan bir orkestra eşlik eder. Orkestra besteciye piyanodan çok daha fazla renk verir ve şarkının büyük bir konser salonunu doldurmasını sağlar.
Orkestrayla şarkı söylemek opera kadar eskidir. Konser aryası, konser salonu için, çoğu zaman belirli bir şarkıcı için yazılmış bir opera sahnesidir ve Mozart bunlardan onlarcasını yazdı. Milano’da 1773’te ünlü bir şarkıcı için yazdığı Exsultate, jubilate, solo ses ve orkestra için yazılmış, göz kamaştırıcı bir Alleluia ile biten dinî bir eserdir.
Orkestralı şarkı on dokuzuncu yüzyılda gelişti. Berlioz, Théophile Gautier’nin şiirleri üzerine altı şarkıdan oluşan Les nuits d’été’yi 1841’de ses ve piyano için yazdı, sonra orkestraya uyarladı; bu şarkılar çoğu zaman ilk orkestralı şarkı dizisi sayılır. Richard Strauss Dört Son Şarkı’yı ölümünden bir yıl önce, 1948’de yazdı.
Mahler şarkıyla senfoniyi öylesine yakınlaştırdı ki aralarındaki sınır bulanıklaşır. Mutsuz bir aşkın ardından, 1884 ve 1885’te Bir Gezginin Şarkıları’nın hem sözlerini hem müziğini yazdı; bu şarkıların ezgileri doğrudan 1. Senfonisine girdi: ikinci şarkı birinci bölümün ana teması oldu, son şarkı da üçüncü bölümün ortasında geri döner.
Mahler1. Senfoni, re majörUzun, sisli bir girişten sonra viyolonseller, inen bir dörtlü aralıkla açılan rahat bir ezgiye başlar. Bu, Bir Gezginin Şarkıları’nın ikincisi olan “Bu sabah kırlardan geçtim” şarkısının ezgisidir; bu şarkıda bütün parlak dünya genç adamı selamlıyor gibidir. Senfonide ezgi sözsüz olarak büyür ve yayılır.
