Gustav Mahler

Mahler 1860’ta Bohemya’daki Kaliště’de doğdu ve 1911’de Viyana’da öldü. Kuşağının önde gelen şeflerinden biriydi; 1897’den 1907’ye kadar Viyana Saray Operası’nın müdürlüğünü yaptı, ardından New York Metropolitan Opera’da ve New York Philharmonic’te şef olarak çalıştı. Eserinde şarkılar ve senfoniler birbirine sıkıca bağlıdır. Wunderhorn şarkıları doğrudan 2., 3. ve 4. Senfoni’ye aktarıldı; 1. Senfoni ise kendi metinleri üzerine dört şarkıdan oluşan bir şarkı dizisi olan Lieder eines fahrenden Gesellen’den ezgileri yeniden kullanır.

Kuş seslerini, inek çanlarını, borazan fanfarlarını, sokak ezgilerini ve ländler gibi köy danslarını ciddi senfonilere kattı; 5. Senfoni’nin cenaze marşında olduğu gibi, ağırbaşlı pasajları sık sık sıradan ezgilerle böldü. Orkestrasyonu ses yüksekliğinin uç noktalarını ve sahne dışı toplulukları kullanır. Bir çatışmanın başladığı tondan farklı bir tonda çözüldüğü ilerleyici tonaliteyi de kullandı: 5. Senfoni do diyez minörden re majöre ilerler, 9. Senfoni re bemol majörde biter, 6. Senfoni ise la minörde başlar ve biter.

Katalog, planın ne kadar genişlediğini gösterir. 2. Senfoni finaline solistler, koro ve sahne dışı bakır üflemeliler ekler. 3. Senfoni altı bölümden oluşur ve yaklaşık 95 ila 110 dakika sürer; bir alto solist, kadın ve çocuk koroları ve sahne dışında bir posta kornosu içerir. 4. Senfoni trombon ya da tuba olmadan daha küçük bir orkestra kullanır ve bir soprano şarkısıyla biter. 6. Senfoni finalinde bir çekiç kullanır; Andante’sinin doruğunda orkestrayla çatışan inek çanları da vardır. 9. Senfoni’nin ilk ve son bölümleri ağırdır; 10. Senfoni’nin ise yalnızca açılıştaki Adagio’su tamamlanmıştır. 1901–1904 yıllarına ait beş Rückert şiirinden oluşan Kindertotenlieder, oda müziği boyutunda bir orkestra kullanır.