Formlar · Ünite 2: Geri dönen formlar
Rondo
Bir , sürekli geri gelen bir ezgi, yani üzerine kurulur. Dönüşlerinin arasına yeni müzikli girer. Kısa bir rondo A B A diye ilerler; daha uzunu A B A C A diye, bazen başka epizotlar ve bir koda ile.
Nakarat hemen her zaman ana tonda döner ve her dönüşü eve dönüş gibi hissettiren de budur. Epizotlar başka yerlere gider: yeni tonlara, yeni ezgilere, daha karanlık bir havaya. Rondolar çoğu zaman finaldir, hızlı ve neşeli; ama bu plan ağır, şarkı söyler gibi müziğe de uyar.
Beethoven8. Piyano Sonatı, do minör, Op. 13Bu do minör sonata 1799’da yayımlandığında Beethoven’ın kendisi pathétique adını verdi; bu, bir sonata koyduğu çok az addan biridir. Ağır bölümü bir rondodur. La bemol majördeki ezgisi bir kez geri dönmüştür bile; burada ikinci epizot, altında huzursuz üçlemelerle minör bir tona döner.
Ezgi son kez geri geldiğinde Beethoven epizodun üçlemelerini eşlikte korur; böylece dönüş, müziğin geçtiği yerlerin anısını taşır.
Beethoven8. Piyano Sonatı, do minör, Op. 13Final de bir rondodur, do minörde ve çok daha hızlı. Nakaratı, mi bemol majördeki bir epizottan sonra eskisi kadar keskin hatlı döner. Daha sonra birinci epizot da geri gelir, bu kez do majörde; bu da finali bir sonat-rondo yapar, bu kursta ileride ele alınan bir form.
Rondolar iyi bir dinleme alıştırmasıdır, çünkü nakarat hemen tanınsın diye yazılmıştır. Onu ilk yarım dakikada öğrenin ve dönüşlerini sayın; aradaki her şey bir epizottur.
