Formlar · Ünite 4: Sonat formu
Serim
Serim, sonat formundaki bir bölümün malzemesini ortaya koyar ve temel gerilimini yaratır: iki ton. Dört kesiti vardır ve her birinin kendi görevi vardır.
, yani birinci tema, ana tonu yerleştirir. Çoğu zaman cesur ve akılda kalıcıdır, çünkü daha sonra tanınması gerekecektir. Ardından uzaklaşır: müzik genellikle güçlenir ve hareketlenir, ton değiştirir ve çoğu zaman yeni tonun dominantında durarak biter.
Mozart40. Senfoni, sol minör, K. 550Mozart’ın sol minör senfonisinde geçiş bütün orkestrada gürültüyle patlar; bu, müziğin yola çıktığının açık bir işaretidir.
yeni tonda gelir: majör tondaki bir bölümde genellikle dominant, minör tondaki bir bölümde . Çoğu zaman birinciyle karşıtlık içindedir: daha yumuşak, daha lirik, farklı bir ritimde. Ardından kısa bir kapanış pasajı olan yeni tonu pekiştirir.
İkinci tema her zaman yeni bir ezgi getirmez. Haydn’ın son senfonisinde ikinci grup yine birinci temayla, bu kez dominantta başlar: karşıtlık ezgiden çok tondadır ve böyle bir serime tek temalı denir.
Beethoven5. Senfoni, do minör, Op. 67Beethoven’ın 5. Senfonisinde geçiş dört notalık motifi giderek yükseltir; sonunda bir korno çağrısı ikinci temayı mi bemol majörde duyurur. Yumuşak yeni temanın altında bile motif basta vurmayı sürdürür.
Klasik eserlerde serimin bir tekrar işareti vardır. Seslendirenler bu tekrarı her zaman yapmaz; yaptıklarında ise açılışın dönüşü size serimin bittiğini ve yeniden duyulduğunu söyler.
