Formlar · Ünite 7: Daha serbest formlar
Prelüdler ve senfonik şiirler
Her eser belirli bir planı izlemez. Bazı formlar bir kesit düzeniyle değil, yaptıkları işle tanımlanır.
önceleri başka bir şeyden önce gelen bir parçaydı: bir füg, bir süit, bir kilise ayini. Bach’ın İyi Düzenlenmiş Klavye’sinde her fügün kendi prelüdü vardır; prelüd çoğu zaman baştan sona sürdürülen tek bir figür üzerine kurulur. Chopin’in 1839’da yayımlanan 24 Prelüd’ü, Op. 28, prelüdü kendi başına bir eser yaptı: her majör ve minör tonda bir tane, bazıları bir dakikadan kısa. Prelüdler tonlar çemberinde dolaşır; her majör tonu, aynı notaları paylaşan minör ton izler. Bach’ın baştan sona bozuk akorlardan oluşan do majör prelüdü sonradan Gounod’nun Ave Maria’sının eşliği oldu.
Chopin24 Prelüd, Op. 28Chopin’in mi minör prelüdü, yavaşça alçalan akorların üzerindeki bir ezgiden pek fazlası değildir. Burada kalıp yeniden başlar ve müzik sönüp gitmeden önce kısa bir patlamaya yükselir. Bu prelüd Chopin’in cenazesinde çalındı.
Bir biçimini bir öyküden ya da bir resimden alır. Smetana’nın işitme yetisini yitirdikten sonra 1874’te yazdığı Vltava, nehri iki kaynağından Prag’a kadar Bohemya boyunca izler. Her sahnenin kendi müziği vardır ve nehrin teması aralarında, yol alan bir nakarat gibi geri döner.
SmetanaVltava (Moldau), Má vlast’tan, JB 1:112/2Nehir bir köyün yanından akarken bir düğün sürmektedir ve orkestra bir polkaya başlar.
Daha serbest formlar da öteki formların araçlarını kullanır: geri dönen temalar, karşıtlık ve varyasyon. Fark şudur: dinleyici tanıdık bir plan yerine bir öyküyü ya da bir havayı izler.


